Iran 26.04–17.05.2025

           Wyruszyłem w podróż z grupą 30 pasjonatów motocykli, zorganizowaną przez Stowarzyszenie Kocham Polskę.
Wyprawa przez Czechy, Węgry, Serbię, Bułgarię i Turcję i by dotrzeć do celu. łącznie zrobiliśmy ok.12 000 km, z czego ok 2600 po Iranie.
W naszą podróż wpisana była przygoda i chęć odkrywania nieznanych szlaków, gdzie jest ślad naszej martylologii. Chcieliśmy tą wyprawą podziękować mieszkańcom Iranu za pomoc i przyjęcie naszych 120000 obywateli w 1942 roku .
Przed wyjazdem słyszałem i czytałem opinie, że Irańczycy na pewno nie wpuszczą przez granicę Harleya i nie wolno mieć żadnych produktów amerykańskich, jak np Iphone.
Jakim zdziwieniem było, kiedy na granicy nikt nie zwracał uwagi na amerykański motocykl, a po przekroczeniu granicy większość mieszkanek Iranu robiła sobie zdjęcia swoimi iphonami właśnie z moim Harleyem. Kobiety bardzo uśmiechnięte, robiące z nami zdjęcia, czuły się bardzo swobodnie - niektóre z kolczykami w nosie czy tatuażami burzyły mój obraz bardzo sztywnego, zamkniętego kraju. Byliśmy także na zlocie zabytkowych pojazdów, gdzie głównie były pojazdy z USA. Wszędzie witali nas irańscy motocykliści- niektórzy z gadżetami amerykańskich Harleyowców .
Irańscy motocykliści patrzyli z wielkim zainteresowaniem na nasze motocykle o dużej pojemności, gdyż w Iranie nie można posiadać motocykla o większej pojemności niż 250cm i pewnie stąd zakaz jazdy motocyklami po Irańskich autostradach. My nie respektowaliśmy tego zakazu - może dzięki przyjacielskiej atmosferze i pomocy miejscowych motocyklistów policja nas nie zatrzymywała, a wręcz pomagała i przeprowadzała eskortując przez najbardziej zatłoczone miejsca w Teheranie czy Isfahanie..

Moim towarzyszem był mój niezawodny Harley Davidson Road Glide z roku 2019 – maszyna, która sprawdziła się w każdych warunkach, oferując wyjątkowy komfort i wielką przyjemność podróży.
W wielu miastach Włodarze witali nas kwiatami - głównie czerwoną różą, gdyż jak twierdzili, taka jest tam tradycja. Słyszałem, jak lokalni mieszkańcy pytali z jakiego kraju przyjechaliśmy. Wszyscy miejscowi odpowiadali, że z Lechistanu- tak tam nazywają Polskę. I często nas poprawiali, że są Persami.
Jadąc do Iranu byliśmy podzieleni na 10. osobowe grupki. W Iranie nie można kupić alkoholu (nawet piwa), a więc mieliśmy detoks. Alkohol można kupić w dzielnicach ormiańskich od Rosjan .
Paliwo najtańsze na świecie - za cały zbiornik paliwa płaciłem ok 1 euro. Hotele na bardzo wysokim poziomie w cenie 10-20 euro za pokój 2 osobowy.
Podczas naszej podróży przejechaliśmy malowniczymi górskimi drogami. W podróży do Panhlawi - obecnie Bandar-e Anzali - miejscowości portowej, gdzie w 1942 przypływały statki z Polakami z Syberii. Tam tworzono pierwsze miejsca schronienia. Nastepnie Teheran i dalej Isfahan, Zandżar Bazagran, Trabiz.
Mieliśmy momentami bardzo trudne warunki pogodowe. W górach bywały ulewy i szybko robiło się ciemno, a drogi były dziurawe i blisko przepaści.
Podziwialiśmy bajkowe krajobrazy ( można było podziwiać zarówno piękno natury, jak i ślady starożytnej historii Persji). Przejeżdżając przez różne regiony, mieliśmy okazję spotkać różnych ludzi. Zapominając o odległościach, dzieliliśmy z nimi nasze pasje i opowieści. Wszyscy uczestnicy III Rajdu Pamięci Armii gen. Andersa, podążali śladami historii, odkrywając miejsca, które miały niezwykłe znaczenie dla polskiego dziedzictwa.
W Iranie zadziwiająco łatwo nawiązywaliśmy relacje z mieszkańcami. Nie raz widziałem, jak kobiety z uśmiechem siadały na naszych motocyklach, pozując do zdjęć.
Podczas wyprawy odwiedziliśmy polskie cmentarze, na których oddaliśmy hołd naszym przodkom. Wzruszające chwile, kiedy stawialiśmy znicze i składaliśmy kwiaty, przypominały mi, że każde miejsce nosi swoją historię. Sunęliśmy przez pustynne trasy, często w deszczu i chłodzie ( często przemierzaliśmy góry na wysokości ok 3000 m )
Waluta Rial Iranski i Toman (10000Riali). 10 euro to 15mln Riali, także po wymianie waluty szybko stajesz się milionerem. Aha, obiad w restauracji ok 20 zł :-)